30 yaşında olmama yaklaşık 2,31 yıl kaldı. En son 18 ve 20 yaşlarıma girerken farklı hissetmiştim. Benim için birisi yasal olarak çocukluktan çıktığım için psikolojik bir baremdi, diğeri ise onlar basamağı uzun yıllar sonra değişeceği için farklı hissettiriyordu, büyümüşüm gibi geliyordu. İkisinde de bu hisler aksiyon alma isteği uyandıracak cinste değildi, biraz farklı hissederek olağan akışta hayatıma devam etmiştim. Fakat 30 daha farklı.
O kadar farklı ki henüz iki yıldan fazla bir süre olmasına rağmen o iki yıl geçtikten sonra içimdeki geç kalmışlık hissinin bir kenarında duran “aslında yine de yapabilirim umudu”nun da gideceğini düşündürüyor. Bu sefer hakikaten geç kaldım diyecekmişim gibi geliyor.
Bu hisler bana uzun süredir bir şeyler yapma isteği uyandırıyor. Gerçi bu hisler biraz mevsimsel gibi duruyor, yaşıma bahane ediyor da olabilirim. Çünkü tüm yazılarımı sonbahar ve kış aylarında yazmışım. Anlaşılan o ki bu aylarda bir şeyler yapma isteği geliyor. Ama çok da uzun sürmüyor.
Yine o aylara girdiğimize göre; ben bir şeyler yapmalıyım 🙂 Bu kez otuzun sınırına geliyor olmanın da verdiği bu hisleri de lehime kullanarak uzun vadeli ve sürdürülebilir adımlar atmayı amaçlıyorum. Bunun için kendimce çeşitli konularda hedefler koyacağım. Bir slogan da buldum kendime; otuza 2 kala.
