O daha çocuk!

Bazı konular vardır, üzerinde düşünürsün. Herkes de senin gibi düşünüyor zannedersin. Öyle olmasını istersin. Mesela bir çoçuğun gülüşünü düşünürsün ya da onun poz vermeye çalışırken ki masumiyetini. Dünya da hiç bir şey ondan daha değerli değil dersin. Eğer söz konusu çocuksa sevgi ve şefkatten başka bir kavram gelmez aklına. Bu herkes için böyledir, böyle olmalı dersin. Hatta veriler de bunu gösterir; 20 Kasım 1989 tarihinde benimsenen çoçuk hakları sözleşmesi 193 ülke ile en fazla ülkenin onayladığı insan hakları belgesidir. Tam artık herkes çoçukları sever diyeceksin ama aklında bir kaç soru belirir. Peki ya bu melekleri kimler öldürüyor? Dünyadaki para piyasasında her gün 1.5 trilyon dolar el değiştirirken niye 600 milyon çoçuk yardıma muhtaç? Son 7 yılda Suriye’deki savaşta hayatını kaybeden çoçuk sayısı 19 binden fazla. İnsan düşünüyor kendi kendine herkes çoçukları sever, onlar en masumlarımız, şefkate en muhtaçlarımız ama bir dakika bu felakette neyin nesi? Yoksa öyle değil mi? Çocuklar masumdur diye bizi mi kandırdılar? Biz mi yanlış düşündük?

“O daha çocuk!” üzerine 2 yorum.

  1. Çocuklar o kadar da masum değilmiş demek ki. Savaşları geçtik, evde de en çok şiddeti gören onlar. Şiddet deyince sadece dayak gelmesin akla. İlgisizlik, sevgisizlik de büyük bir yıkım onlar için.

Bir cevap yazın